บทที่ 10 จัดการเด็กดื้อขี้อ่อย
"เห้ย!พวกมึงคืนนี้ออกตี้กันเถอะ กูอยากหาที่ระบายอารมณ์สักหน่อยวันนี้กูรู้สึกหงุดหงิดยังไงไม่รู้ว่ะ"
ผมพยายามชักชวนเพื่อนเพื่อหาแนวร่วมถ้าไปคนเดียวคงไม่สนุก ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนว่าทำไมผมต้องรู้สึกหงุดหงิดทุกครั้งเวลาเห็นแพตตี้เที่ยวไล่แลกไลน์กับผู้ชายคนอื่น แถมยังรู้สึกหวงรอยยิ้มไม่อยากให้เธอยิ้มให้ใคร ผมส่งสายตาดุแกมขู่ก็แล้วเธอยังไม่สนใจผมโคตรเกลียดความรู้สึกเวลาที่ถูกแพตตี้เมินใส่
"ไอ้ดิวที่มึงทำหน้าหงุดหงิดเดินแยกเขี้ยวขู่คนนั้นทีคนโน้นทีเหมือนหมาบ้าคงไม่ใช่เพราะเรื่องของน้องแพตตี้คนสวยหรอกใช่ไหม"
ไอ้ตาต้ามันชอบพูดจาแทงใจดำ และผมเกลียดสายตาวาววับของไอ้ตาต้าเวลามันมองมาที่ผมอย่างรู้ทัน มันมองทะลุปรุโปร่งอ่านความคิดในหัวของผมเหมือนเข้าไปนั่งอยู่ในนั้น
"ควาย! ทำอย่างกับกูหงุดหงุดอยู่แค่คนเดียวพวกมึงก็ไม่ต่างจากกูสักเท่าไหร่หรอก อย่าปากดีไปกูเห็นนะมึงมองลูกอมตาไม่กระพริบ กูดูออกว่ามึงคิดอะไร"
สรุปกลุ่มเราหงุดหงิดกันถ้วนหน้าและก็ออกตี้กันโดยไม่ต้องถามซ้ำ
ผมกับไอ้ตาต้ามาถึง deva ผับพร้อมกัน เราสองคนตรงไปห้องประจำโดยที่ไม่ต้องถามพนักงานให้เสียเวลา ผมนั่งลงโซฟาตัวประจำของผมไม่นานไอ้เตก็ตามเข้ามานั่งตรงที่เดิมของมัน พวกเราสามคนวอร์มเครื่องรอไอ้รุจที่ยังคงมาช้าเสมอ พวกเราสามคนนั่งดื่มไปเรื่อยๆส่วนสายตาก็สอดส่ายมองสาวๆอย่างเพลินๆ
"ไอ้ตาต้าคืนนี้สาวๆมีแต่คนแจ่มๆว่ะ มึงดูโต๊ะนั้นดิ นมเป็นนม ตูดเด้งๆน่าฟัดมาก"
ผมชี้ให้ไอ้ตาต้ามันดู และเล็งเป้ากลุ่มสาวๆที่นั่งอยู่ตรงโซนด้านล่าง ไม่ใช่แค่ผมที่มองกลุ่มสาวๆนั้นฝ่ายเดียวสายตาของพวกเธอนั้นก็มองมาที่กลุ่มพวกผมเหมือนกัน และสาวสวยคนที่ผมเล็งไว้ก็เล็งมาที่ผมไม่ต่างกัน ผมยิ้มร้ายกาจและซุ่มดูเงียบๆไม่รีบร้อนรอให้เธอคนนั้นเป็นคนเดินเข้ามาหากับดักเอง
"เออ!จริงด้วยว่ะแจ่มทั้งโต๊ะ พวกเธอมองมาทางพวกเราด้วยนะ"
ผมกับไอ้ตาต้าคุยกันอย่างออกรส คงมีเพียงไอ้เตคนเดียวที่นั่งมองอย่างเงียบๆไม่แสดงความคิดเห็นใดๆตามนิสัยไอ้หน้านิ่งที่แอบกินเงียบๆ
พวกผมดื่มกันได้ไม่นานกลุ่มของข้าวฟ่างก็ตามมานั่งกับผม พวกเรามีสาวๆนั่งขนาบข้างคอยเอาอกเอาใจและบริการถึงเนื้อถึงตัวจนกระทั่งไอ้รุจเข้ามาในห้องเป็นคนสุดท้ายทุกรอบ เพื่อให้รุจมันตามทันเพื่อนที่ดื่มวอร์มไปก่อนหน้า ผมจัดการผสมเหล้ายื่นให้มันกระดกตามเหล้าถึงผู้หญิงพร้อมทุกอย่างกำลังออกรสออกชาติเข้าที่อารมณ์ที่ตึงๆช่วงเย็นดูจะผ่อนคลายลงและกำลังจะไต่ระดับอารมณ์ขึ้นไปเกินควบคุม แต่สายตาคมก็เหลือบไปเห็นสาวๆกลุ่มหนึ่งที่หน้าตาคุ้นๆ
"เชี่ย! ไอ้รุจนั่นมันนิชากับเพื่อนนี่นา มาไงวะแม่ง!ใครวะที่นั่งอยู่ข้างๆดูสิจะสิงน้องมันอยู่แล้ว"
ผมวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงดัง ทำให้ทุกคนต้องหันมามองหน้าผมและเล็งไปข้างล่างตามนิ้วที่ผมชี้ลงไป โดยเฉพาะไอ้รุจที่มันหน้าตึงขึ้นมามือของมันกำแน่นเข้าหากันเมื่อเห็นผู้ชายป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆนิชา ไอ้รุจมันยกกระดกเหล้าพรวดๆอย่างกับน้ำเปล่า และนั่งมองลงไปที่โต๊ะของนิชาด้วยสายตาที่ร้อนเป็นไฟแทบไหม้ ไม่ต่างจากผมที่ผละตัวออกจากข้าวฟ่างนั่งมองยัยแพตตี้ที่มีหนุ่มแวะเวียนมาชนแก้วไม่ขาดสาย และที่สำคัญเธอดันชนแก้วกับหนุ่มทุกคนที่เข้าหาไม่ระวังตัวสักนิดจากสภาพตอนนี้คงเมาหนักอาการ ผมได้แต่กัดฟันกรอดๆกำมือแน่นด้วยความโมโหอยากไปกระชากไอ้คนที่มันยืนเต้นล้อมหน้าล้อมหลังแพตตี้ออกแล้วกระทืบระบายอารมณ์
เหล้าในมือของผมถูกยกขึ้นติดๆเพื่อดับอารมณ์ความคุกรุ่นในใจที่ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆยากจะหาทางดับหากไม่ได้ทำอะไรบางอย่างของที่อยู่ใกล้มือคงแหลกละเอียด
"แม่ง!เอ้ย ใครใช้ให้เธอใส่เกาะอกสีแดงรัดขนาดนั้นวะ นมแม่งโผล่ออกมาทิ่มหน้าผู้ชายคนนั้นอยู่แล้ว แล้วกระโปรงมันจะสั้นไปถึงไหนวะ ปิดอะไรก็แทบจะไม่มิดยังจะผ่าโชว์ลึกเข้าไปอีก ถ้าใส่แบบนี้ไม่ต้องใส่มันอีกคืนนี้ยั่วโมโหดีนักคืนนี้ได้เจอกัน"
ผมสบถออกมาอย่างหัวเสียเมื่ออารมณ์ข้างในมันพวยพุ่งเกินจะควบคุมด้วยแอลกอฮอล์ ผมลุกพรวดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยทำให้ทุกคนที่นั่งอยู่ด้วยกันแหงนหน้ามามองหน้ารวมถึงข้าวฟ่างที่นั่งคลอเคลียอยู่ใกล้ๆผมกำลังจะเดินออกจากโต๊ะ
"มึงจะไปไหนไอ้ดิวใจเย็นก่อนสิวะเดี๋ยวก็มีเรื่องหรอก"
ไอ้ตาต้ามันคงเห็นอาการเดือดปุดๆเหมือนน้ำร้อนของผมมันจึงพยายามพูดเตือนสติผมมันคงกลัวผมก่อเรื่องขึ้น
"มึงไม่ต้องห้ามกูจะไปจัดการเด็กแรด ส่วนมึงดูคนของมึงไปเถอะดีไม่ดีกูว่ามึงจะวิ่งแซงหน้ากูไปก่อนก็ได้ ดูสิทั้งกลุ่มแต่งตัวมาล่อเสือล่อจระเข้ขนาดนั้นมึงทนได้ก็ทนไปกูคนหนึ่งไม่ทน"
ผมบอกกับพวกมันอย่างเหลืออดและรีบเดินลงไปข้างล่างตรงไปหาแพตตี้ทันที ผมเข้าไปกระซากมือของแพตตี้ออกจากการเอามือคล้องคอผู้ชายหน้าจืดคนหนึ่งที่พากันเต้นบดเบียดกันอยู่กลางฟอร์ ผมเดินลากแขนแพตตี้หายออกมาข้างนอกอย่างรวดเร็ว
"นายเป็นใครมายุ่งกับฉันทำไมเนี่ย ปล่อยฉานน นะคนกำลังเต้นมันๆ"
ตลอดทางเดินไปยังลานจอดรถเสียงอ้อแอ้ของคนเมาที่พูดจาแทบจะไม่รู้เรื่อง แถมยังตัวอ่อนปวกเปี๊ยกเดินเซไปเซมาเอาตัวแทบไม่รอดยังมีหน้าปากดีเก่งอยากจะกลับไปเต้นกับไอ้นั่น ถ้ากล้าท้าทายระบบผมกลับเข้าไปในนั้นแพตตี้เธอเจอดีแน่ ผมพาเธอเดินมาจนถึงรถและกำลังจะเปิดรถเพื่อยัดเธอเข้าไป เธอยังคงดื้อดึงแกะมือออกไม่ยอมเข้าไปในรถง่ายๆจนผมควบคุมความหัวเสียแทบไม่อยู่
"กลับเดี๋ยวนี้"
กว่าจะจับยัดเธอเข้ามาในรถได้ ผมต้องตะคอกเสียงดุเข้มใส่ ความดังของเสียงทำเธอสะดุ้งว่าง่ายขึ้นมาทันที เด็กดื้อมันต้องเจอไม้แข็งๆไม่งั้นไม่ยอมเชื่อฟังกันง่ายๆ
"เสียงมันคุ้นๆนะ หรือจะเป็นพี่ดิวไอ้คนบ้ากาม แต่ถึงจะใช่เราก็ไม่เกี่ยวข้องกันสักหน่อยมีสิทธิ์อะไรมาสั่ง ยังไงแพตตี้ก็ไม่กลับคนกำลังสนุกอย่ามายุ่งได้ไหม เราไม่ได้เป็นรายย…กันสักหน่อย โน่นคนของพี่อยู่บนโน่นถ้าอยากเอากันมากก็กลับไปเอาข้างบนโน่น ปล่อยคนข้างล่างไปสิอย่ามายุ่งกับคนเขาจะเอากันบ้าง"
พอขึ้นมานั่งบนรถเสียงยานคานของคนเมาที่พูดไม่เข้าหูทำขีดความอดทนสุดท้ายของผมขาดสะบั้นลง ดีอยากเอามากใช่ไหมเดี๋ยวไอ้คนข้างล่างคนนี้จะจัดการให้รู้สึกไม่อยากเอาใครอีกรวมทั้งไอ้เสี่ยของเธอ ปากดียั่วโมโหดีนักจะจัดจัดเต็มให้ทั้งคืนไม่ต้องถึงมือไอ้นั่นมันหรอก
"ได้ถ้าเธออยากเอา ก็กลับไปเอากับพี่"
คนเมายังปากดีไม่หยุดและผมก็หมดความอดทน เสียงสตาร์ทรถดังขึ้นพร้อมกับการเหยียบคันเร่งทะยานออกอย่างไม่ทันตั้งตัวทำคนเมาหน้าคว่ำ
"ปล่อยแพตตี้นะพี่ดิว แพตตี้ไม่ไปกลับ เกลียดจริงๆไอ้ผู้ชายขี้มั่วเนี่ย แพตตี้จะลงจอดรถเดี๋ยวนี้"
แพตตี้พยายามเปิดประตูออกซึ่งมันไม่มีทางเป็นไปได้หรับรถสปอร์ตที่มีราคาแสนแพง เมื่อเธอทำอะไรผมไม่ได้คนเมาตัวอ่อนจึงหันมาเผชิญหน้ากับคนที่ขับรถอย่างรวดเร็วไม่สนใจอะไรทั้งนั้นเวลานี้เพราะอารมณ์ข้างในมันกำลังเดือดปุดๆ
"แล้วเธอไม่มั่วหรือไง คิดจะเอาให้ทั่วถึงกันทุกคนเลยใช่ไหม"
ผมตะคอกกลับจนเสียงดังลั่นรถ
"ใช่แพตตี้จะเอาให้ทั่วถึง แต่ยกเว้นพี่ไว้คนแพตตี้ไม่เอา"
เธอโต้กลับทุกคำเก่งเหลือเกิน สงสัยคงเอาบ่อยจนเครื่องหลวมหมดแต่ถึงจะหลวมผมก็ไม่สนใจอยากเก่งกับผมดีนักจะสงเคราะห์ให้อีกคน แรดอย่างเธอต้องเจอดิบเถื่อนอย่างผมมันถึงจะเหมาะสมกัน
"เธออยากมั่วมากใช่ไหม คืนนี้เธอได้มั่วสมใจแน่เก่งมากใช่ไหมอยากคลานก็ไม่บอกกันดีๆดื้อนักก็ทนเอาแล้วกัน"
ผมคาดโทษยัยเด็กปากจัดจะเอาให้คลานไม่เป็น จะเก่งสักแค่ไหนกัน ต่อให้เธอเคยเจอเด็ดมาขนาดไหนคืนนี้เธอจะได้จดจำขึ้นใจผู้ชายที่เก่งและที่ถึงใจที่สุดของเธอจะมีแค่ชื่อผมเป็นหนึ่งเดียว ผมเหยียบคันเร่งสุดไมล์จนคนนั่งข้างๆแทบจะหายเมานั่งตกใจอ้าปากค้างอยากท้าทายดีนัก ผมไม่ขัดจัดหนักให้คนปากดีๆปากเก่งอย่างเธอแน่ไม่ต้องรอ
"พี่คิดจะทำอะไร"
